Bullet Journal Boekjes

by admin

Voor hen die nu -eindelijk- ook eens dat ‘bullet journallen’ een kans willen geven én voor hen die juist op zoek zijn naar BuJo nummertje zoveel, heb ik een aantal dot-grid boekjes op een rij gezet.

In dit rijtje tref je onder andere zaken aan zoals ‘papier soort’, het aantal pagina’s en andere nuttige info – Maar ook mijn eigen ervaring met de boekjes zal ik niet achterwege laten.

 

Lees dus verder als je meer wilt weten over merken waaronder Rössler, Moleskine, Leuchtturm1917, Nuuna (enzovoorts). Ook de ‘merkloze’ bullet journal boekjes zoals die van de Bruna komen aan bod.

 

Nuuna

Nuuna heeft vooral erg mooie boekjes, zowel in maat A5 (zowel klein als groot uitgevallen versies) als in maat A6. De boekjes tellen doorgaans 176 bladzijden (voornamelijk A6) of 256 bladzijden (de meeste A5 versies). De bladzijden bestaan uit 120 grams Munken papier (ronde hoeken) met daarop een dot-grid die kleiner is dan de doorsnee BuJo-er is gewend, namelijk een grid met enkel 3,5 mm afstand tussen de dots (tegenover de 5 mm standaard).

De dots zijn goed zichtbaar, maar ik vind ze niet bepaald storend/té aanwezig.. Wel kan ik me bij dit merk storen aan het ontbreken van een elastieken band om het boekwerk dicht te houden en aan het papier – dat mijn pennen (stabilo fineliners) niet lijkt te kunnen verdragen zonder de boel te laten bleeden (doorlopen) en te ghosten (doorschijnen van inkt aan de achterkant van de bladzijde).

 

 

Nu hoor ik hier niet gek veel andere BuJo-ers over – dus wie weet ligt het aan mijn ‘geluk’ en/óf aan de pennen die ik gebruik. Al had ik na het gebruiken van mildliners (Zebra) in mijn Nuuna’s ook meteen diepe spijt..!

De boekjes van Nuuna zijn redelijk prijzig (van 17 euro voor enkele A6jes en 24 euro tot 40 euro voor de rest), maar de ‘looks’ van de boekjes maken de luxe dan ook dik waar. De kaft van een Nuuna is gemaakt van gerecycled leer en/of jeanslabels en voelt soepel aan. Ieder prachtig design draagt ook een catchy naam – zo zie je op de foto de ‘Milky Way’ en de “Fluid Chrome (M)’.

Dus mocht je hopeloos verliefd zijn geworden op één van de exemplaren, dan houd ik je zeker niet tegen! Al is het wellicht een idee eerst een goedkope(re) Nuuna aan te schaffen om je pennen in uit te proberen dan meteen voor de hoofdprijs te gaan.. Alhoewel; mocht het niet werken, dan staat ‘ie wel errug mooi op je plank/in je kast 😉

 

 

MUS Creatief

De MUS probeerde ik zelf uit toen ‘ie al een maand of 6 in de Winkels lag. Ten eerste had ik het niet zo op de ‘voorbeeld pagina’s’ die je voorin in de boekjes treft, en ten tweede twijfelde ik zwaar aan de kwaliteit (toen nog ‘verwend’ en verknocht aan enkel de Moleskine).

De steeds meer en mooiere kaften zorgden er uiteindelijk voor dat ik het merk tóch een kans gaf.. Met enkel frustratie van dien!

De boel ‘bleedde’ en ‘ghostte’ in elkaar over tot er niets meer van te maken was.. Daar kwam ook nog bij dat ik steeds sneetjes op liep door de scherpe, rechte hoeken van het papier én de kaft. De voorbeeld-bladzijden had ik er (natuurlijk) uit gejast, waardoor het geheel uiteen dreigde te vallen. Drie keer niks, dus!

Nooit had ik gedacht nog eens zo ‘laag’ te gaan wat betreft het bewust kiezen voor nóg eens een MUS – Maar na het lezen van steeds positievere reviews en het zien van nóg mooiere kaften (en last but not least: het gebrek aan dot-grid boekjes in mijn shop-omgeving) durfde ik het toch nog één keer aan.

 

 

Hierboven zie je de beauty die ik koos, en die mij aangenaam verraste! Oké, ik zit nog steeds af en toe met een sneetje in mijn duim. De voorbeeld pagina’s liggen ook weer bij het oud papier.. En ik mis wederom een dichtbind-elastiek. MAAR: mijn stabilo’s worden door het papier getolereerd(!) Eveneens mijn geliefde Mildliners.. ook wel een deal-breakertje 😛

De MUS schijnt in elke druk van elkaar te verschillen; het is dus altijd een gokje of het ‘goed komt’ of niet – zo klonk de meest getrokken conclusie.

Met 240 bladzijden, 2 leeslinten en altijd wel een design naar jouw smaak is het wellicht die 10 tot 20 euro (afhankelijk van je ‘dealer’) toch wel (een poging) waard..

 

 

Leuchtturm 1917

Oftewel: ‘LT’.
Dit merk bevindt zich nog steeds op mijn lijst met favorieten. Ondanks de steeds dunner wordende bladzijden (waar menigeen steen en been over klaagt).

Oké, je inkt schijnt door naar de achterkant van je bladzijde – maar zoals veel mede-notenerds vind ik dat een bepaalde charme hebben.. of ben ik nu hevig in ontkenning? 😉

Tip: test je pennen op een van de achterste bladzijden: deze hebben namelijk een handig scheurlijntje – mocht het resultaat je niet meteen bevallen.

 

 

De 251 ink-proof en zuurvrije pagina’s tellende boekjes zijn dus nog steeds onderdeel van mijn arsenaal. Onder andere vanwege de zachte, ronde hoeken, vanwege de klassieke eenvoud, de genummerde gebroken witte bladzijden (die door hun ‘dikte’ juist heerlijk weg bladeren), de handige back-pocket, de 2 leeslinten, het dichtbind-elastiek én de index voorin ’t boekje zal de LT ook niet snel mijn afwijzing genieten.

Oh, en heb ik al verteld over alle kleurtjes!? Zeker weten dat jouw favoriete kleur/tint ook in de LT-collectie voor komt!

 

 

Moleskine

Het verhaal van de Moleskine klinkt ongeveer hetzelfde als dat van de LT: dunne, gebroken witte, zuurvrije bladzijden met een ronde hoek (geen nummers, dat dan weer niet!) en dezelfde klassieke ‘minimale’ uitstraling zorgen ervoor dat ik ze nog steeds graag vol kalk.

De boekjes tellen 192 bladzijden, maar je hebt er tegenwoordig ook met 400 bladzijden (hard cover) die mij bijzonder goed beviel 😊

 

 

Oh, het klinkt misschien een beetje raar tegenover ‘A5’ – maar ik kies altijd voor een ‘large’ Moleskine. Deze is nog altijd wat kleiner dan de A5 maar daarom nog niet minder ‘meeneem-baar’ en handig (ook dankzij de pocket achterin)!

De Moleskine is er (voor zover ik weet) niet in gek veel ‘looks’, maar de simpele soft covers zijn zó smooth dat het je eigenlijk ook geen zier meer uit maakt. Ook de prijs (zo rond de 15 euro) is niet super pijnlijk.

Iets voor jou? Only one way to find out! 😛

 

 

Rössler

Beauties. punt.
Maar de kaft die corduroy-achtig aan doet raakt helaas wel snel vuil – iets waar achteraf vrij weinig aan te doen valt.. Ook moet ik gewoon weer even klagen over de scherpe, rechte hoeken van de bladzijden – maar verder ben ik fan!

De snoezige A5-boekjes, vaak voorzien van een leuke quote/zin – maken al meteen dat je ernaar uitkijkt te gaan doodlen, tekenen en plannen.

 

 

De stevige (genummerde) witte bladzijden schreeuwen gewoon om inkt – iets wat ze gelukkig ook kunnen hebben (stabilo en mildliner, in ieder geval). De boekjes tellen er 192 van, dus genoeg plek om los te gaan 😉

De twee linten maken het makkelijk al je brein-baby’s terug te vinden… óf om je boekje in twee delen te verdelen zonder al te veel gedoe. Achterin vind je ook hier een pocket – en verder is het boekje maagdelijk leeg.. (iets dat mijn uitgesproken voorkeur heeft)

 

 

Jolie ‘Sweet Dots’

Zó lang heb ik gezocht naar een dikke ringband met dot-grid! Op gegeven moment hield ik het maar voor gezien, om ’n jaar of wat later op dit geringde ding te stuitten 🙂

De ringband (goud) past mooi bij het design – dat trouwens niet echt mijn smaak is.. Maar dat is dan ook een van de weinige minpunten die ik kan opmerken (jammer, joh :P)

 

 

De andere ‘ergernis’ bestaat uit t feit dat er een laagje over het stevige 120 grams papier heen ligt, dat het papier prachtig doet glanzen – maar er ook voor zorgt dat je héél even moet wachten voor je na het schrijven de bladzijde omslaat: anders geeft het nog een tikkeltje af. Drogen van inkt duurt in dit boekje dus ietsje langer.

Verder bladert en schrijft het dankzij de degelijkheid van het papier heerlijk – Ik heb echter maar één ander design gezien van het merk, het lijkt erop dat de keuze tamelijk beperkt is.. Helaasch.

 

Bruna

De enige ringband die ik in een fysieke winkel ben tegengekomen is die van de bruna: Zwarte ringband, storend opvallende dots, scherpe hoeken aan de bladzijden en het papier is om te janken. Eigenlijk zijn de leuke kaft, het elastiek en de pouch achterin het boekje de enige pluspunten. Oh en de prijs (7 euro), maar die had me eigenlijk al genoeg moeten vertellen..

 

Wellicht leuk om het BuJo-en in te ‘proberen’ – met potlood ofzo.. (om nog enigszins positief af te sluiten :P)

 

Er missen natuurlijk nog wat boekjes; zo staat Archer & Olive nog op de lijst, vlak onder Dingbats*
Het mag voor zich spreken dat de lijst ge-update wordt met ieder boekje dat ik probeer!

 

 

Welk boekje heeft jouw BuJo-hart veroverd?

Leave a Comment

* By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.